20/09/2020

հայերեն فارسی

ԴԱՆԴԱՂ ՎԱԽՃԱՆ Ջահելության իմ հասակից ամաչեցի, կյանք չէ սա, Իմ կյանքի մեջ ջահելության առիթ չկա, պահ չկա, Երկու օրվա լինելությունն բեզարեցրեց ինձ լրիվ, Փա¯ռք Արարչին, որ այս կյանքում անմահության ահ չկա: Երբ աչք բացի, լալիս էր միշտ երկինք պատած ամպը սև, Այս կողմերում ուրախության, խնդության վառ ջահ չկա, Թախծելով ու մշտատխուր ∙ուցե դանդաղ վախճանվեմ, Բայց շա¯տ ափսոս, որ այս ձևով անմիջական մահ չկա: Ես ապտակով իմ երեսը չեմ պահի ջերմ ու կարմիր, Մեր խնջույքում ալ ∙ավաթից կարմրատակած մարդ չկա, Պահապան շան դիմակով, տե°ս, ի±նչ ∙ելեր են դարանել, Այո, խոջա, հովիվների մահակից էլ ահ չկա: Ափսոս ծաղկանց ջան բլբուլին, հե¯յ, Շահրիար, Որ աշնահար պարտեզներում էլ քաղցրահունչ ձա¯յն չկա... Շահրիար
Բովանդակություն
Clock
Վերանորոգման աշխատանք.

ՄԶԿԻԹԻ ՎԵՐԱԿԱՌՈՒՑՄԱՆ ԵՎ ՊԱՀՊԱՆՄԱՆ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑԸ

ԽՍՀՄ - ի փլուզումից և 1991 թվականին այս երկրում անկախ հանրապետության հաստատումից հետո Իրանի Իսլամական Հանրապետությունն առաջին երկրներից էր, որը պաշտոնապես ճանաչեց Հայաստանի անկախությունն ու դրա արդյունքում երկու երկրների  միջև հաստատվեցին քաղաքական, տնտեսական և մշակութային հարաբերություններ: 1995 թվականի հոկտեմբերի 13-ին (Հիջրայի 1374 թվականի մեհրի 21 - ին) կնքվեց Կապույտ Մզկիթի վերակառուցման և վերանորոգման և ՀՀ- ում ԻԻՀ դեսպանատանը հանձնման պայմանագիր՝ մշակութային օջախ ծառայելու նպատակով

Մզկիթի վերանորոգման աշխատանքներն իրականացվեցին Իրանի իսլամական հեղափոխության ՙՄոսթազաՖան և Ջանբազան՚ հիմնադրամի հանգանակությամբ: Իսկ վերականգնման և վերանորոգման աշխատանքների պատասխանատվությունը ստանձնեցին Իրանի Իսլամական Հանրապետության և Հայաստանի Հանրապետության մշակութային արժեքների պահպանության գրասենյակի մասնագետները: Աշխատանքները սկսվեցին 1996 թվականի հուլիսին:

 

1999 թվականի ամռանը Երևանում հիմնվեց ԻԻՀ դեսպանատան մշակույթի կենտրոն և ԻԻՀ մշակույթի և իսլամական կապերի գրասենյակի և ՙՄոստազաՖան և Ջանբազան՚ հիմնադրամի տնօրենների որոշմամբ մզկիթի պահպանման և վերահսկման պարտականությունը փոխանցվեց ՀՀ-ում ԻԻՀ դեսպանատան մշակույթի կենտրոնին: