31/07/2021


հայերեն

Կարգին մրադկանց հետ քեֆ արա, գավերը լի՛ց, Կամ յրաի՛դ հետ խմիր գինին դու ոգելից, Թե ինչքա՞ն ես խմել, ոչ ոք թող չիմանա. Չափդ պահի՛ր ու չես ընկնի երբեք հալից։ Օմար Խայամ
Բովանդակություն
Clock
News > ՈԻՂԵԿԻՑՆԵՐԻ ԱՅԳՈՒՄ - Սոհրաբ Սեփեհրի


  տպագրել        ուղարկել ընկերոջը

ՈԻՂԵԿԻՑՆԵՐԻ ԱՅԳՈՒՄ - Սոհրաբ Սեփեհրի

 

Կանչիր ինձ,

Քո ձայնը լավն է։

Քո ձայնը այն տարօրինակ բույսի ավիշն է կանաչ,

Որ աճում է տրտմագին մտերմության ավարտին։

 

Այս լուռ իրիկվա տարածքներում

Ես ավելի միայնակ եմ,

Քան մի փողոցի ըմբռնումների տեքստում՝

Համը թեսնիֆի։ (Ժողովրդական ռոմանս:)

Արի, որ քեզ պատմեմ,

Թե որքան մեծ է իմ մենությունը

Եվ իմ մենությունը չէր գուշակում

Քո ծավալի

Գիշերային, անակնկալ հարձակումը,

Եվ սա է հատկությունը սիրո։

 

Չկա ոչ ոք,

Արի գողանանք կյանքը, իսկ հետո,

Երկու հանդիպման միջոցին բաժանենք այն,

Արի միասին ինչևոր բան ըմբռնենք քարի վիճակից,

 

Արի շուտափույթ տեսնենք ԲԱՆԵՐԸ։

Տես, շատրվանող սլաքները՝

 Ժամացույցի ավազանի էջում

 Ժամանակը վերածում են շրջանակի։

Արի, եւ բառի նման

Հալվիր իմ լռության տողում,

Արի, եւ ձուլիր իմ ափի մեջ

Լուսապայծառ սերուցքը սիրո։

Ինձ տաքացրու։

Եվ մի անգամ Քաշանի դաշտում

Երկինքը ամպեց,

Եվ տեղաց հորդառատ անձրեւ,

Սառեցի,

Եվ մի ժայռի տակ

Ինձ տաքացրեց օջախը կակաչի։

 

Այս մթամած փողոցներում

Ես վախենում են լուցկու

Եվ բազմապատկված կասկածանքի արդյունքից,

Ես վախենում եմ

 

Կանչիր ինձ,

Եվ ես կարթնանամ քո մատների ետեւից՝

Հասմիկների արեւածագին,

Իսկ հետո

Պատմիր ինձ այն ռումբերից

Որ ընկան, երբ քնած էի,

Պատմիր այն այտերից,

Որ թացացան, երբ քնած էի,

Ասա, քանի՞ բադ թռավ ծովի վրայով,

Այն պահին, երբ զրահապատ հրասայլի անիվը

Անցնում էր մանկան երազի վրայով։

Սոխակը իր երգի դեղին թելը

Ի՞նչ անդորրության զգացումի ոտքին կապեց։

Ասա, նավամատույցներում

Ի՞նչ անմեղ ապրանքներ մուտք գործեցին,

Ի՞նչ գիտություն հայտնագործեց

Վառոդի դրական երաժշտությունը հոտի։

Ի՞նչ զգացողություն՝

Հացի անհայտ համից ծորաց ինքնության մեջ

                                                                          հացի ճաշակի։

Իսկ հետո, ես

Հավատքի նման

Տաք ճառագումից հասարակածի,

Քեզ կնստեցնեմ նախաշեմին այգու։ 

Սոհրաբ Սեփեհրի
ԹրգԷդուարդ Հախվերդյան

 

به باغ هم سفران - بيست و دومين شعر از دفتر  حجم سبز

  

صدا كن مراصدا كن مرا.

صداي تو خوب است‌.

  

صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است

كه در انتهاي صميميت حزن مي رويد.

 

در ابعاد اين عصر خاموش

من از طعم تصنيف در متن ادراك يك كوچه تنهاترم‌.

بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است‌.

و تنهايي من شبيخون حجم تو را پيش بيني نمي كرد.

و خاصيت عشق اين است‌.

 

كسي نيست‌،

بيا زندگي را بدزديم‌، آن وقت

ميان دو ديدار قسمت كنيم‌.

بيا با هم از حالت سنگ چيزي بفهميم‌.

بيا زودتر چيزها را ببينيم‌.

ببين‌، عقربك هاي فواره در صفحه ساعت حوض

زمان را به گردي بدل مي كنند.

بيا آب شو مثل يك واوه در سطر خاموشي ام‌.

  

بيا ذوب كن در كف دست من جرم نوراني عشق را.

 

)مرا گرم كن)

و يك بار هم در بيابان كاشان هوا ابر شد

و باران تندي گرفت

و سردم شد، آن وقت در پشت يك سنگ‌،

اجاق شقايق مرا گرم كرد.

 

در اين كوچه هايي كه تاريك هستند

من از حاصل ضرب ترديد و كبريت مي ترسم‌.

من از سطح سيماني قرن مي ترسم‌.

بيا تا نترسم من از شهرهايي كه خاك سياشان چراگاه

جرثقيل است‌.

مرا باز كن مثل يك در به روي هبوط گلابي در اين عصر

معراج پولاد.

مرا خواب كن زير يك شاخه دور از شب اصطكاك فلزات‌.

اگر كاشف معدن صبح آمد، صدا كن مرا.

  

و من‌، در طلوع گل ياسي از پشت انگشت هاي تو،

بيدار خواهم شد.

و آن وقت

حكايت كن از بمب هايي كه من خواب بودم‌، و افتاد.

حكايت كن از گونه هايي كه من خواب بودم‌، و تر شد.

بگو چند مرغابي از روي دريا پريدند.

در آن گيروداري كه چرخ زره پوش از روي روياي كودك

گذر داشت

قناري نخ زرد آواز خود را به پاي چه احساس آسايشي

بست‌.

بگو در بنادر چه اجناس معصومي از راه وارد شد.

چه علمي به موسيقي مثبت بوي باروت پي برد.

چه ادراكي از طعم مجهول نان در مذاق رسالت تراويد.

 

و آن وقت من‌، مثل ايماني از تابش "استوا" گرم‌،

تو را در سرآغاز يك باغ خواهم نشانيد.

تو را در سرآغاز يك باغ خواهم نشانيد 

 

Սոհրաբ Սեփեհրի
Թրգ. Էդուարդ Հախվերդյան

 سهراب سپهری -  مترجم: ادوارد حق وردیان

#Իրանական_գրականություն
#
Սոհրաբ_Սեփեհրի

 


10:37 - 19/07/2021    /    համար : 771485    /    ցուցադրության քանակը : 16