10/12/2019

հայերեն فارسی

Զգուշա ցի՞ր մարդկանց սրտի վերքից խոր, Ներսի վերքը մահացու է ահավոր, Ուժերիդ չափ մարդկանց վիշտը փարատի, Սրտից ելած ահը աշխարհ կքանդի: (Սաադի)
Բովանդակություն
Clock
News > ՄԱՆՈՒՉԵՀՐ ՆԵՅԵՍՏԱՆԻ


  տպագրել        ուղարկել ընկերոջը

ՄԱՆՈՒՉԵՀՐ ՆԵՅԵՍՏԱՆԻ

ՄԱՆՈՒՉԵՀՐ ՆԵՅԵՍՏԱՆԻ-ն ծնվել է 1936 թ. իր Երկերից են ՝ «Ծիլը», «Ավերված», «Արգելավազք», «Երեկ տարա­ծու­թյուն»... 1981թ. կյանքից հեռացավ 5

 

Դու չկաս ու ի՜նչ ծաղկունք է վառ գարնան,

Քեզ գովերգողը ես չեմ՝ հազարավոր են նրանք.

Ճամփիդ ընկավ մի երկինք, բոսոր ծաղիկ եւ կակաչ,

Որ գիշերվա արթունների մանր լուսատուն են նրանք, 

Դառն լացեց թե՝ դատարկ է դաշտը երկրի անհունի,

Նրա աստղերն՝ աչքեր օձի, կաթկթումով թեժ թույնի...

Բիբլիական Սողոմոնի ծառն ո՞վ տեսավ կեզ դաշտում,

Անցվորներին ե՞րբ երեւաց երկնի շողից մի նշույլ.

Բայց ո՛չ, այսքան թանկ ալմաստներ, որ շողում են անընդմեջ,

Մետաղ դրամ չեն՝ թողնված սառն աղբյուրի ջրի մեջ.

Հենց այս փայլող ալմաստները, որ խավարի լույսն են

Ասում են, որ հազարների սեւ գիշերվա հո՜ւյսն են...

Դու ծարաված, դու տոչորուն, որ բսնել ես չոր դաշտում,

Հույսդ պահի՛ր, քանզի սեւ թուխփը խոստանում է վառ գարուն.

Նա, որ գլխակախ է նստել, ինչ իմանա՝ սեւերում

Սգվորների բազմություն է անցնում սեւ- սեւ խավարում:

Երկնասլաց մեր հույսերը, որ ունեինք երազում՝

Ոտնահարված խոտ- բույսեր են օրերի ժանտ քաոսում:

Քո մտերիմ սրտակիցը, ապաստաններն են վերին,

Մայրամուտի ագարակի անհունների մեջ դեղին...

Կախարդական լապտերը լույս, նրա կանաչ աչերի,

Ո՞ր երդումի, սիրո դաշնի՝ զույգ պահակներն են բարի՜․․․

ԱԿՆԵՐ ԱԿՆԵՐԵՒ

ԻՐԱՆԻ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ՊՈԵԶԻԱ

Պարսկերեն բնագրից թարգմանությունը՝

դոկտ․ ՎԱՐԱՆԴ Ս․ՔՅՈՒՐՔՉՅԱՆԻ

 


10:09 - 29/11/2019    /    համար : 739074    /    ցուցադրության քանակը : 11