06/05/2021

հայերեն فارسی

Թախծի ծառը արմատ ձգեց իմ հոգու մեջ մեղավոր, Աստծո շեմին պաղատեցի ես օրն իբուն, սգավոր, Սիրելիներ, գնահատեք դուք մեկմեկու արժեքը. Մահը քար է, ադամորդին` մի ապակի լուսավոր: ԲԱԲԱ ԹԱՀԵՐ
Բովանդակություն
Clock
News > Հարուստն ու աղքատը


  տպագրել        ուղարկել ընկերոջը

Հարուստն ու աղքատը

Ինչպես միշտ Մեծ Մարգարեն նստել էր իր ժողովարանում: Հետեւորդները շրջապատել եւ մատանու ակի պես նրան իրենց մեջ էին առել: Այդ պահին ցնցոտիներովծածկված մի մուսուլման ներս մտավ եւ իսլամական ավանդույթի համաձայն նստեցառաջին իսկ հանդիպած տեղում մի մեծահարուստ մարդու կողքին: Վերջինս զգեստիփեշերը հավաքելով մի կողմ քաշվեց: Մեծ Մարգարեն, որ տեսնում էր այդ ամենը, դիմելովմեծահարուստին, ասաց.(Վախեցա՞ր, թե նրա աղքատությունը քեզ կկպչի):       

(Ոչ, ով Աստծո Մարգարե),- պատասխանեց հարուստը:

(Վախեցար, որ քո հարստությունը նրան վարակի՞): (Աստծո Մարգարե):

(Վախեցար, որ զգեստդ կեղտոտվի ու ապականվի՞): (Ոչ, Աստծո Մարգարե): (Ուրեմնինչո՞ւ մի կողմ քաշվեցիր):

(Խոստովանում եմ, որ սխալ թույլ տվեցի,- ասաց հարուստը:- Այժմ պատրաստ եմմեղքս քավելու համար հարստությանս կեսը այս մուսուլման եղբորս նվիրել): Ցնցոտիներով մարդն ասաց.(Իսկ ես այդ նվերը չեմ ընդունում):

(Ինչո՞ւ),- հարցրեց բազմությունը: Եվ աղքատը պատասխանեց.(Որովհետեւ վախենումեմ, թե մի օր էլ ես սնապարծ կդառնամ եւ իմ մուսուլման եղբոր հետ վարվեմ այնպես, ինչպես այս մարդն ինձ հետ վարվեց) (Քաֆիի սկզբունքները, 2-րդ հատոր, էջ 260)

 Մորթեզա Մոթահարի Ճշմարիտների պատմություն

Հատվածներ առաջին հատորից

مستمند و ثروتمند

رسول اكرم (ص) طبق معمول، در مجلس خود نشسته بود. ياران‏ گرداگرد حضرتش حلقه زده او را مانند نگين انگشتر در ميان گرفته بودند. در اين بين يكی از مسلمانان - كه مرد فقير ژنده‏پوشی بود - از در رسيد. و طبق سنت اسلامی-كه هر كس در هر مقامی هست، همين كه وارد مجلسی می‏شود 
بايد ببيند هر كجا جای خالی هست همانجا بنشيند، و يك نقطه مخصوص را به عنوان اينكه شأن من چنين اقتضا می‏كند در نظر نگيرد-آن مرد به اطراف‏ متوجه شد، در نقطه‏ای جايی خالی يافت، رفت و آنجا نشست. از قضا پهلوی مرد متعين و ثروتمندی قرار گرفت. مرد ثروتمند جامه‏های خود را جمع‏ 
كرد و خودش را به كناری كشيد، رسول اكرم كه مراقب رفتار او بود به او رو 
كرد و گفت:  «ترسيدی كه چيزی از فقر او بتو بچسبد؟!» «نه يا رسول الل»!  «ترسيدی كه چيزی از ثروت تو به او سرايت كند؟» «نه يا رسول الله»! «ترسيدی كه جامه‏هايت كثيف و آلوده شود؟» «نه يا رسول الل»! «پس چرا پهلو تهی كردی و خودت را به كناری كشيدی؟» «اعتراف می‏كنم كه اشتباهی مرتكب شدم و خطا كردم. اكنون به جبران‏ اين خطا و به كفاره اين گناه حاضرم نيمی از دارايی خودم را به اين برادر مسلمان خود كه درباره‏اش مرتكب اشتباهی شدم ببخشم؟» مرد ژنده پوش: «ولی من حاضر نيستم بپذيرم.»

جمعيت: «چرا؟»

«چون می‏ترسم روزی مرا هم غرور بگيرد، و بايك برادر مسلمان خود آنچنان رفتاری بكنم كه امروز اين شخص با من كرد».  (1)

 

پاورقی:

1- اصول كافی، جلد 2، باب فضل فقراء المسلمين، صفحه 260.

 


15:05 - 02/05/2021    /    համար : 768649    /    ցուցադրության քանակը : 5